Site menu:

 

mei 2015
M D W D V Z Z
« Aug    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Archieven

Categorie

Links:

Recent Comments

Site search

Meta

Spectaculaire valpartij

Op zondag 2 april vond op een steenworp afstand van ons Edelweisshaus de seizoensafsluitende reuzenslalom plaats, waarin iedereen zich kon meten met Rainer Schönfelder - Schöni. Topfavoriet voor de tweede tijd was de lokale clubkampioen en FIS-skier Alexander Breuer. Hij maakte zijn favorietenrol waar met een beperkt verlies van 0,7 seconde op de toptijd van Schöni. Speciaal voor dit erg leuke event waren Lody Pieters, die hier op de kop af 25 jaar geleden Nederlands kampioen werd, en François Verhoeven, mede-eigenaar van het veelzijdige outdoorbedrijf Rocca, respectievelijk vanuit Holland en Limburg naar Königsleiten gereisd. Verrassend genoeg stonden er nog twee jonge Hollandse blondines in snelle skipakken aan de start. Het bleek te gaan om de dochter van de familie Sillevis, die in Werfenweng het Gasthof Sonneck drijven, en om Femma Sijtsma die in Hollersbach haar vrije schilderkunst combineert met haar uit de hand gelopen skihobby. De technische man van het team van Schöni had er - met behulp van de locals en een paar emmers kunstmest - ondanks de zware dooi een prachtige baan van gemaakt die om half drie ’s middags nog perfect te skiën was. Het vierde poortje zag er verraderlijk uit en het was dan ook imposant om te zien hoe superstrak Schöni na zijn kikkerachtig-veerkrachtige start zijn ski’s door die bocht liet lopen.

Verrukkelijk!

Mijn eigen race op een geleend paar Völkl Racetiger GS Racing - geweldige ski! - kan ik in twee woorden omschrijven als een ‘prachtige flow’, waar ik bij het lokale clubkampioenschap een paar weken eerder nog naar op zoek was. Net toen ik dacht “he he geschafft!” stuurde ik met te veel ‘innenlage’ en veel te weinig ’ski-chi’ de laatste bocht in en belandde ik bij het poortje op mijn heup. Ik veerde soepeltjes weer op en had met een halve seconde verlies kunnen finishen, ware het niet dat de binding van mijn buitenste ski los had gelaten (in de lokale sportzaak had ik nog zo gezegd dat een binding met max 12 te zwak is voor zo’n wedstrijd).

Het publiek wil ook wat!

Nu gleed ik totaal verbaasd een paar meter door op alleen mijn binnenste ski. De combinatie van mijn verbazing en de papsneeuw onderaan maakten dat ik mezelf de lucht in katapulteerde om via een geïmproviseerde gestrekte salto op de sneeuw te kwakken. Gefrustreerd rende ik vijftien meter richting finish om vervolgens mijn linker ski aan te trekken die daar voor m’n neus lag. Met een kleine monoskidemonstratie gleed ik door de finish. Sigi, de wedstrijdleider, eerde me door mijn langzaamste - reglementaire - dagtijd nog op de uitslagenlijst te zetten - en nodigde me bij de afterparty serieus uit om lid te worden van de SC Wald - waar ik best wel lol in heb. Helaas kwam Lody met startnummer 28 twee poortjes eerder eveneens ten val, maar hij had dit keer duidelijk niet de flow die hij in januari nog wel had toen hij tot grote verbazing van alle Zwitsers de reuzenslalom van het Inferno Rennen in Mürren op zijn naam schreef (zie uitslag). Zo werd uiteindelijk de underdog François de beste Nederlandse kerel (fraaie race voor een allereerste reuzenslalom), terwijl het in tweevoud aangetreden vrouwelijk schoon de Nederlandse eer redde met twee zeer acceptabele tijden.

De hele wedstrijd dag al had ik naar de lucht zitten turen, want het was de mooiste meest thermische vliegdag sinds ik hier ben. Dus toog ik om half vier nog naar de Königsleitenspitze. Ik zag mezelf al onder die hele wolkenketen hangen aan de wolkenbasis op 3000 meter, maar na twee mislukte starts (NW wind erg lastig om weg te komen hier) vloog ik - driemaal is scheepsrecht - precies tussen twee thermiekbubbels - en dus als een baksteen - richting feesttent waar ik al tien minuten later landde om eindelijk mijn biertje te pakken.

Dit was echt een fucking enerverende dag!
Hajo

Comments

Pingback from www.sneeuwlog.nl » Blog Archive » Blauwthermiek!
Time: 09-04-2006, 12:31

[…] Misschien vragen jullie je af, waar ik me sinds mijn spectaculaire val in de lokale reuzenslalom mee onledig heb gehouden. Wel ik sta op het punt te vertrekken naar Hinterglemm waar ik vijf dagen op cursus ga voor mijn SoPi-schein. En dus moest ik er nog evenaan trekken om in de buurt van 40 volbrachte vluchten te komen. Met drie vluchten eergisteren en drie gisteren is dat aardig gelukt. Voor het eerst en meteen meerdere keren ben ik naar Gerlos gevlogen Mijn laatste vlucht gisteren voel ik bijna 24 uur later nog steeds in mijn maagstreek. Het was mijn allereerste waarbij het echt lukt om boven te blijven en van lager gelegen punten weer terug omhoog te vliegen naar een plek waar ik eerder al was. Het was pure ‘blauthermik’, zoals ze hier zeggen. Geen wolkje aan de lucht en toch hele krachtige stijgwinden. Hoe dat werkt thermiek? Heel simpel: net als een lavalamp. […]

Write a comment