Site menu:

 

mei 2015
M D W D V Z Z
« Aug    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Archieven

Categorie

Links:

Recent Comments

Site search

Meta

Archive for 'Paragliding'

Blauwthermiek!

Misschien vragen jullie je af, waar ik me sinds mijn spectaculaire val in de lokale reuzenslalom mee onledig heb gehouden. Wel ik sta op het punt te vertrekken naar Hinterglemm waar ik vijf dagen op cursus ga voor mijn SoPi-schein. En dus moest ik er nog evenaan trekken om in de buurt van 40 volbrachte vluchten te komen. Met drie vluchten eergisteren en drie gisteren is dat aardig gelukt. Voor het eerst en meteen meerdere keren ben ik naar Gerlos gevlogen Mijn laatste vlucht gisteren voel ik bijna 24 uur later nog steeds in mijn maagstreek. Het was mijn allereerste waarbij het echt lukt om boven te blijven en van lager gelegen punten weer terug omhoog te vliegen naar een plek waar ik eerder al was. Het was pure ‘blauthermik’, zoals ze hier zeggen. Geen wolkje aan de lucht en toch hele krachtige stijgwinden. Hoe dat werkt thermiek? Heel simpel: net als een lavalamp.

Zo werkt thermiek!

Ik hou jullie op de hoogte van mijn vorderingen enne… met twee voetjes op de grond is ook wel zo fijn.

Hajo

PS Het heeft tropisch gedooid de laatste dagen, maar voor vanacht is opnieuw enkele decimeters verse sneeuw voorspeld tot op 1000 meter!

Spectaculaire valpartij

Op zondag 2 april vond op een steenworp afstand van ons Edelweisshaus de seizoensafsluitende reuzenslalom plaats, waarin iedereen zich kon meten met Rainer Schönfelder - Schöni. Topfavoriet voor de tweede tijd was de lokale clubkampioen en FIS-skier Alexander Breuer. Hij maakte zijn favorietenrol waar met een beperkt verlies van 0,7 seconde op de toptijd van Schöni. Speciaal voor dit erg leuke event waren Lody Pieters, die hier op de kop af 25 jaar geleden Nederlands kampioen werd, en François Verhoeven, mede-eigenaar van het veelzijdige outdoorbedrijf Rocca, respectievelijk vanuit Holland en Limburg naar Königsleiten gereisd. Verrassend genoeg stonden er nog twee jonge Hollandse blondines in snelle skipakken aan de start. Het bleek te gaan om de dochter van de familie Sillevis, die in Werfenweng het Gasthof Sonneck drijven, en om Femma Sijtsma die in Hollersbach haar vrije schilderkunst combineert met haar uit de hand gelopen skihobby. De technische man van het team van Schöni had er - met behulp van de locals en een paar emmers kunstmest - ondanks de zware dooi een prachtige baan van gemaakt die om half drie ’s middags nog perfect te skiën was. Het vierde poortje zag er verraderlijk uit en het was dan ook imposant om te zien hoe superstrak Schöni na zijn kikkerachtig-veerkrachtige start zijn ski’s door die bocht liet lopen.

Verrukkelijk!

Mijn eigen race op een geleend paar Völkl Racetiger GS Racing - geweldige ski! - kan ik in twee woorden omschrijven als een ‘prachtige flow’, waar ik bij het lokale clubkampioenschap een paar weken eerder nog naar op zoek was. Net toen ik dacht “he he geschafft!” stuurde ik met te veel ‘innenlage’ en veel te weinig ’ski-chi’ de laatste bocht in en belandde ik bij het poortje op mijn heup. Ik veerde soepeltjes weer op en had met een halve seconde verlies kunnen finishen, ware het niet dat de binding van mijn buitenste ski los had gelaten (in de lokale sportzaak had ik nog zo gezegd dat een binding met max 12 te zwak is voor zo’n wedstrijd).

Het publiek wil ook wat!

Nu gleed ik totaal verbaasd een paar meter door op alleen mijn binnenste ski. De combinatie van mijn verbazing en de papsneeuw onderaan maakten dat ik mezelf de lucht in katapulteerde om via een geïmproviseerde gestrekte salto op de sneeuw te kwakken. Gefrustreerd rende ik vijftien meter richting finish om vervolgens mijn linker ski aan te trekken die daar voor m’n neus lag. Met een kleine monoskidemonstratie gleed ik door de finish. Sigi, de wedstrijdleider, eerde me door mijn langzaamste - reglementaire - dagtijd nog op de uitslagenlijst te zetten - en nodigde me bij de afterparty serieus uit om lid te worden van de SC Wald - waar ik best wel lol in heb. Helaas kwam Lody met startnummer 28 twee poortjes eerder eveneens ten val, maar hij had dit keer duidelijk niet de flow die hij in januari nog wel had toen hij tot grote verbazing van alle Zwitsers de reuzenslalom van het Inferno Rennen in Mürren op zijn naam schreef (zie uitslag). Zo werd uiteindelijk de underdog François de beste Nederlandse kerel (fraaie race voor een allereerste reuzenslalom), terwijl het in tweevoud aangetreden vrouwelijk schoon de Nederlandse eer redde met twee zeer acceptabele tijden.

De hele wedstrijd dag al had ik naar de lucht zitten turen, want het was de mooiste meest thermische vliegdag sinds ik hier ben. Dus toog ik om half vier nog naar de Königsleitenspitze. Ik zag mezelf al onder die hele wolkenketen hangen aan de wolkenbasis op 3000 meter, maar na twee mislukte starts (NW wind erg lastig om weg te komen hier) vloog ik - driemaal is scheepsrecht - precies tussen twee thermiekbubbels - en dus als een baksteen - richting feesttent waar ik al tien minuten later landde om eindelijk mijn biertje te pakken.

Dit was echt een fucking enerverende dag!
Hajo

Steilspiraal

Bedankt Ton!

Ik moet veel mensen bedanken. Onze kokkin Anneke die me al een uur voor het einde van m’n shift, liet vertrekken om een - hopelijk - thermische vlucht te maken. Vervolgens Jeroen die “toevallig” stipt op de Koenigsleitenspitze tijd arriveerde om mijn start te zien. Dan Rudi die jodelend in de lift aankwam “paragleiter! warte! warte!”. Het bleek de fotograaf vande lokale VVV en daar wachten we natuurlijk graag even op. Wie weet volgend jaar in de folder. Vervolgens de weergoden die voor wat lichte stijgwinden en loefthermiek zorgden. Ik vloog dus hoger en langer dan ooit te voren en kon pal voor ons mooie Edelweisshaus een strakke steilspiraal inzetten. En tenslotte Ton - de goedlachse vriend van Rens Kaan himself - voor het schieten van deze foto. Bedankt allemaal!
Hajo

Voorjaar lijkt begonnen

Vandaag lijkt dan eindelijk een voorzichtig begin te zijn gemaakt met iets waarvan we hier al bijna waren vergeten dat het bestond: het voorjaar! Vandaag en de komende dagen volop zon en stijgende temperaturen. Zie het Alpenweerbericht op weeronline. In een paar dagen tijd al drie keer gevlogen. Ik zal binnenkort wat luchtfoto’s schieten. Morgen (zondag) - drie maal is scheepsrecht - is eindelijk de reuzenslalom waarvoor ik me had ingeschreven. Keep you posted.
Hajo

Bezoekersrecord!

Dankzij een herhaalde mailing van mijn goede vriend Lex van Buuren van Skate-a-Round, breek ik de laatste dagen het ene na het andere bezoekersrecord met mijn weblog. Hoop dat er werkelijk een onafhankelijk lezerspubliek aan het ontstaan is, dat het de moeite vindt om tijdens de drukke werkdag even weg te dromen naar het begrip “sneeuw” en alle passie en wetenswaardigheden daaromtrent.

Vandaag heb ik niet zoveel te melden, misschien wel omdat ik super aan het genieten ben van een bezoekje van mijn zoontje Tim. Wat ik jullie niet wil onthouden, is de volgende interessante locale weersvoorspelling. Lees zeker ook de laatste twee zinnen van de voorspelling. Caraibische lucht is onderweg hierheen! Zou ik dan met mijn grotendeels herstelde schouder volgende week echt voor het eerst thermiek gaan vliegen?

Keep you posted.
Hajo

Lamme vleugel….

Lijkt wel een vleermuis!

Kan het niet langer verzwijgen. Moet eerlijk bekennen. Heb sinds vrijdag 3 februari een lam pootje. Zie ook hieronder bij Squash!! Niks gebroken, niks gescheurd… kan nu ook al weer hardlopen, maar nog niet toerskien met stokken en ZEKER niet vliegen. Precies die armpositie die je op de foto ziet is pijnlijk. Zal nog zeker 10 dagen duren. En dat is jammer want het is na alle sneeuwval nu prima vliegweer. Kraakhelder. Koud. En in de zon al een beetje thermiek. Zag vandaag een kudde van wel 50 alpenkauwtjes laag bij de grond cirkelen. Hoop weer in de lucht te zijn als mn zoontje hier is (26 februari).
Hajo

Skiing is flying

Wat een rush!

Gisteravond een lokale squashspeler met 6-1 verslagen; eergisteren een waanzinnige skitoer gemaakt met een paar collega’s en vrienden. En toen bij het afspelen van de video ontdekt dat een mislukt gewaand filmpje toch gewoon netjes op de tape stond (sorry Mark). Meteen in Pinnacle Studio gehesen en een paar screenshots gemaakt. Hier zie je me starten op ski’s vanaf de Koenigsleitenspitze. Eergisteravond bracht de post nog de verrassing van een DVD van een verslaggever voor regionale TV die een landing op de Burgemeesterweide had gefilmd. Wat een kick om je schermpje zo veilig te zien landen (heb een noodlanding tussen de huizen - dwz in de achtertuin van het appartement waar mn broer heeft gelogeerd achter de rug - en heb me voorgenomen dat het mn eerste en laatste noodlanding wordt.
Groetjes van Hajo

Mijn favoriete startplek

Hier komt geen publiek en doe ik rustig mijn ding...

Mooi plaatje vanaf de Koenigsleitenspitze 2315 m, mijn fijne schermpje op mn favoriete startplaats (trek mn scherm op en ski dan rechts een steile helling af) en op de achtergrond de Falschriedel (2420m).
Hajo

Zondagsvlieger

Vandaag dan op mijn vrije dag bij heerlijk weer 2x gevlogen. Na wat uurtjes tekstwerk ’s ochtends en het heftige uurtje hardlopen. 1x van de Koenigsleitenspitze en 1x van de panorma-alm. Zal jullie niet met technische vluchtgegevens vermoeien, maar het was een erg leerzaam middagje (alles ging goed trouwens).

Flying home!

De beloofde plaatjes

Mijn excuses. De zon schijnt al weer 3 dagen nu en ik had nog plaatjes van na de 2e grote sneeuwval beloofd. Bij deze…

De avond valt boven het besneeuwde dal...

Zo mooi is een Oostenrijks skidorp

Als sneeuw ijs wordt...

Heb trouwens gisteren voor het eerst een paraglidingvlucht met ski’s aan gemaakt. De start ging zo smooth (itt mijn twee poedersneeuwbuiklandingen zonder ski’s twee weken geleden). En de landing? Spectaculair! Aan de rand van de piste vlak boven het huis. Beetje lef heb je nodig natuurlijk. En het werkt gewoon. Zoals je in de stad je auto ergens parkeert, zo duik je hier vanuit de lucht op een willekeurig stukje sneeuw tot verbazingen van passerende skiers en boarders.
Hajo

PS Weersvoorspelling = Sonne pur!